•ÖZGÜR
YİCİ --YENİ BİNYIL--
Söylemi “no
future” (gelecek yok) olan bir müzik akımının sempatizanı Athena'yla yapılacak
en baba röportaj, geçmişinin kurcalandığı röportajdır herhalde! Mutlu mutlu
oturup, her gün yeni bir popçuya hayranlık belirtirken, biri turuncu kafalı
olmak üzere dört tane eleman çıktı "bakın bu ska müzik" diye garip garip
melodiler tıngırdattı. Eğlenceli eğlenceli hoplayıp zıpladılar, arada punk
sounduna kaydılar, geçmişlerinde trash metal alt yapısı var. Şimdi şıkır
şıkır para kazanıyorlar, eskiden İstanbul Akmar Pasajı'nın kafa sallayan
rocker tayfasına dahildiler... Üstelik ikisi kardeş; küçük yaştan beri
dördü de müziğin içinde; ikinci albümleri “Tam Zamanı Şimdi” çıkalı iki
hafta olmuş; aralarından Hakan diğerlerinin neredeyse müzik hocası gibi...
Birçok rock barda sahne almışlıkları, birçok ucuz stüdyoda müzik yapmışlıkları
var... Genç kızların arızamsı kesimi onlara hayran. Tuhaf bir şekilde popülerler.
Ayrıca neden bu adamların geçmişine brutal vokal yaptırıyorum biliyor musunuz?
Bu bir "geçmiş" sayfası, bu adamlar punk ve punk müziğin babası Sex Pistols,
"no future" diye çığlık atar. “Gelecek yok!” Fakat işte fotoğraflarla belgelenmiş
bir geçmişleri
var. “No money” günleri Akdeniz sahillerini tavaf etme dönemine Marmaris'le
başlayan grup, nerede
ne kadar salaş
bar varsa orada konaklayıp müzik yapmış. Fethiye'de çıktıkları sahnenin
arkasında dikkat ediyorsanız “no school, no job, no problem” yazıyor. Okul
yok, iş yok, problem yok. Masanın üstünde de Samsun. Yani afişte “no money”
de (para yok) yazmalıydı. Bar grubu olmaya ilk adım Marmaris. Athena ilk
defa barda sahne alıyor. “Daha önce düğün salonlarında çalmıştık. Müzikle
para kazanmak istiyorduk, bundan taviz vermemek için düğün salonlarına
bile razıydık yani" diyorlar. Enteresan bir hikâyesi var bu resmin. Turgay
"ben gidiyorum, eniştemle gezeceğim, gitmişken bar bakacağım” diyor. Cümle
bu yani. Bunların o güne kadar kafalarında hiç bar grubu olmak gibi bir
düşünce oluşmamış. “Bu bizim için bir dönüm noktası oldu” diyorlar. 11
tane parçaları var, gecede üçer kez çalıyorlar. İzmir'den, Ankara'dan,
Bursa'dan insanlar geliyor “bir barda punk çalıyor” diyerekten... Turistler
de gani. “Bir gece Ankaralılar İzmirlileri dövüyordu” diyor Ozan. “Gökhan'la
beraber ayırmaya kalkıştık, ayırmaya çalışırken biz de kavgaya karışmış
bulduk kendimizi.” Nasıl, aynen Sex Pistols değil mi? Fotoğrafta da Sex
Pistols'a benzemiyorlar mı zaten? Fethiye fethedilirken Oyunun adı kaostu.
Karmaşa, pogo, kavga gecelerin vazgeçilmez e lemanlarıydı. Adam başı 250
bin lira alıyorlar. Yeme-içme ve yatacak yer şirketten... Ancak bar ful
basmaya başladıkça maymunun gözü açılmış ve bar sahipleri duvarı yıkıp
yan taraftaki diskoyu satın almışlar. Geniş alan, çok insan, çok para.
Şimdi bir kere bar bunların hayatında müziklerinin alt yapısını oluşturması
itibariyle çok önemli. Ska'yı ilk defa barlarda çalıyorlar. Bakın, Gökhan'ın
gitarının askılığında ne yazıyor? Kargo katkılı Athena 1998 yılı, Athena'nın
kâğıt parayla dost olduğu yıl. Müzik piyasasıyla iyice seviştiği, dinleyicisiyle
iyice tanıştığı yıl. Yüz binin üzerinde satacak ilk albümleri “Athena”nın
kayıtları için stüdyodalar. Her şeyin bir kez daha başladığı yıl. “O gün
Holigan adlı şarkımızın back vokallerini kaydetmek için stüdyodaydık.”
Yanlarındaki elemanlar Kargo grubunun üyeleri. Yardımsever çocuklar; bir
“ilk albüme” omuz vermek için oradalar. Çok içilen yıllar Volvox, Pentagram,
Objektif, Metallium, Dr. Skull ve Cultus... Hep rock grupları, tek punk
bunlar. O günler için diyorlar ki: “Yaşam tarzımız bugün de aynı fakat
penceremiz genişledi, dünyaya baktığımız penceremiz genişledi.” Bu çocukların
hepsinde bir dövme var. “Dövmelerin her biri bir dönemden anı. Ancak duygular
aynı.” Marş söylerken yumruk göklerde Fenerbahçe-Steau Bükreş maçı. Adamlar
Kadıköy'ün çocuğu, fanatik Fenerliler. Haliyle kalkıp Bükreş'e de gitmişler.
Hatırlarsanız PKK sahaya girmişti, polis de yakalayıp coplamıştı. “Ortalık
karıştı, biz de boş boş dolanıyorduk, polis dalgaya gelip bizi de copladı.
” İçimden “bunlar punk ya, dünyadaki eşdaşları gibi bir yolunu bulup polisten
ne yapıp edip sopayı yemişler” diyorum. “Steau Bükreş taraftarı, Avrupa'nın
en ateşli taraftarlarından sayılıyor. Aralarında Fener tişörtüyle dolaşmak
gerçek sevgi istemez mi?” diye de soruyorlar. Fakat Steau'nun en büyük
rakibi Dinamolularla kanka olmuşlar. "Bizi nerede görseler ‘yenin şu Steau'yu’
diyorlardı. Bükreşlilerse bizi nerede görseler el kol hareketi yapıp, ‘beş
beş’ anlamında bağırıyorlardı." Bu kadar az yersen tabii “no future” Yıl
yine 1994. Athena'nın yoğun çalıştığı bir yıl. Masadaki mükellef kahvaltıyı
yiyorlar, karşılığında akşam müzik yapıyorlar. Konu onları eleştirenlere
geliyor. “Bizi eleştirenler, punk'ın geçmişi böyle değil diye eleştiriyor.
Fakat bizi bilmiyorlar. Bahsettikleri ’70 sonlarında hakim olan punk. Ama
1970'lerde yaşamıyoruz. 2001'e giriyoruz” diyor ve çıtır bir sinirle ekliyorlar:
“Bizi bilip öyle eleştirsinler. Geçmişimizi bilerek konuşsunlar. Zor bir
müzik yolundan geçtik.” Punk olmak zor zenaat Yine 1994. İstanbul Ortaköy'deki,
dönemin popüler rock barı Flatline'da sahne alıyorlar. Kendi bar dinleyicilerini
oluşturmuşlar, zira Flatline onların çaldığı geceler dolup taşıyor. Şu
bizim rock piyasasının garipliği her yerde olduğu gibi bu fotoğrafta da
kendini gösteriyor. Gökhan saçları dikmiş, bir yeşil bir kırmızı hattı
geçmiş. Rumble Militia'nın ön grubu Bu onların yoğun ve güçlü duygular
taşıdıkları bir seneymiş. Tanınıyorlar ama çok tanınmıyorlar. Yani sokakta
görenler falan hâlâ "aa, punk" diyor bunlara. Bir hafta evvel aynı yerde
Kenan Doğulu konser veriyor 300 kişi var, ama bir hafta sonra Athena ful
çekiyor: 2500 kişi. |
|
| ©
2 0 0 1 C o p y r i g h t BB |
|
 AthenaZone
 Sarki
Sozleri
 MP3
 Bar
Program
 Medyadan
 Discografi
 FotoAlbum
 Wallpaper
 Athenakolik
 Links
Sayfada
Gormek istediginiz seyler ve yanlis
oldugunu dusundugunuz seyler icin
bize e-mail atabilirsiniz
|
